غریب کسی است که در میان آشنایانش، در میان هم‌زبانانش، و حتی در اندرونیِ خانه‌ی خودش تنها بماند. سرداری که لشکریانش، همان‌هایی که باید سپر بلایش می‌شدند، او را در میدان تنها گذاشتند و امامی که زهر جفا را از دست کسی نوشید که باید شریک و مرهمِ آرامشِ روزها و شب‌هایش می‌بود.
