برنامه «فانتزی» در این قسمت به مقایسه شرایط زندگی در ایران و برخی کشورهای دیگر می‌پردازد؛ از روایت ایرانیان ساکن خارج از کشور درباره وضعیت زندگی و اشتغال گرفته تا بازتاب رفتار پلیس با دانش‌آموزان در فرانسه و بررسی تصویرسازی رسانه‌ها از ایران. پیمان اکبری در این برنامه با تأکید بر علاقه خود به ایران، از مخاطبان می‌خواهد درباره تفاوت میان تصویر رسانه‌ای کشورها و واقعیت زندگی مردم در آن‌ها تأمل کنند. ایران در مقایسه با دیگر کشورها؛ واقعیت یا تصویر رسانه‌ای؟ مجری برنامه با اشاره به تصور رایج درباره رفاه و امکانات کشورهای خارجی، می‌گوید بخشی از این تصویر از طریق رسانه‌ها شکل گرفته است. او در ادامه با نمایش مطالب و ویدئوهایی درباره شاخص‌های اجتماعی و اقتصادی، مدعی می‌شود که ایران در برخی فهرست‌های مربوط به آسیب‌های اجتماعی جایگاهی را که در ذهن مخاطبان تصور می‌شود، ندارد. با این حال، بررسی چنین رتبه‌بندی‌هایی نیازمند توجه به منبع، روش گردآوری داده‌ها و تعریف شاخص‌هاست. زندگی در عمان؛ روایت ایرانیان ساکن خارج از کشور بخش دیگری از برنامه به شرایط زندگی در عمان اختصاص دارد. مجری با پخش روایت‌هایی از ایرانیان مقیم این کشور، درباره وضعیت اشتغال، امکانات شهری و تفاوت میان تصویر تبلیغاتی از زندگی در خارج از ایران و تجربه روزمره مهاجران صحبت می‌کند. یکی از محورهای اصلی این بخش، هشدار درباره تصمیم‌گیری برای مهاجرت کاری بر اساس اطلاعات ناقص و روایت‌های غیرواقعی است. فرانسه و رفتار پلیس با دانش‌آموزان در ادامه، برنامه با نمایش ویدئویی درباره حضور نیروهای پلیس در محیط مدرسه‌ای در فرانسه، به موضوع برخورد نیروهای امنیتی با دانش‌آموزان و نحوه مواجهه دولت‌ها با مسائل اجتماعی می‌پردازد. مجری این تصاویر را در کنار بحث‌های رسانه‌ای درباره حقوق بشر و حق اعتراض در ایران قرار می‌دهد و از مخاطبان می‌خواهد درباره تفاوت روایت‌های رسانه‌ای از کشورهای مختلف قضاوت کنند. وطن‌دوستی و ضرورت بررسی روایت‌ها پیمان اکبری در بخش پایانی، از علاقه خود به ایران و ضرورت شناخت دقیق‌تر شرایط زندگی در کشورهای مختلف می‌گوید. او تأکید می‌کند که در قسمت‌های آینده قصد دارد با ایرانیان ساکن کشورهای دیگر ارتباط تصویری برقرار کند تا روایت‌های مستقیم‌تری از وضعیت زندگی در خارج از کشور ارائه شود. هدف اعلام‌شده این است که مقایسه‌ها بر پایه تجربه‌های واقعی و اطلاعات قابل بررسی شکل بگیرند، نه صرفاً تصاویر تبلیغاتی یا روایت‌های یک‌طرفه.
