برنامه «تقاطع» در گفت‌وگو با پیمان عارف، فعال سیاسی و رسانه‌ای مقیم استانبول، به بررسی رفتار بخشی از ایرانیان خارج از کشور در قبال جنگ، نقش رسانه‌ها در شکل‌گیری افکار عمومی و نسبت میان مخالفت سیاسی و وفاداری به میهن پرداخت. در سال‌های اخیر، موضع‌گیری بخشی از ایرانیان خارج از کشور در حمایت از حمله نظامی به ایران، بحث‌های زیادی درباره مرز میان مخالفت با حاکمیت و دفاع از منافع ملی ایجاد کرده است. پیمان عارف در این گفت‌وگو با اشاره به تجربه برخی جوامع مهاجر، از تغییرات در ترکیب جمعیتی و سیاسی ایرانیان خارج از کشور و تأثیر رسانه‌ها بر نگرش‌های سیاسی سخن گفت. تغییرات در جامعه ایرانیان خارج از کشور عارف با مقایسه بخشی از جامعه ایرانیان خارج از کشور با دیاسپورای کوبایی و ونزوئلایی، معتقد است در مواردی نفرت از حاکمیت مستقر به مواضعی منجر شده که حتی می‌تواند به تضعیف کشور خود فرد بینجامد. او با اشاره به تفاوت نسل‌های مهاجران ایرانی، توضیح داد که در گذشته بخش‌هایی از این جامعه را دانشگاهیان، متخصصان و فعالان سیاسی دارای سابقه تشکیلاتی تشکیل می‌دادند؛ اما به باور او، در بیش از یک دهه اخیر، ترکیب مهاجران تغییر کرده و بخشی از مهاجران جدید بیش از گذشته تحت تأثیر فضای رسانه‌ای قرار گرفته‌اند. نقش رسانه‌ها در شکل‌گیری افکار عمومی این فعال سیاسی، ضعف در سیاست‌گذاری رسانه‌ای را یکی از عوامل مؤثر بر وضعیت کنونی دانست و گفت رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور در شکل‌دهی به برداشت بخشی از مخاطبان ایرانی نقش داشته‌اند. عارف معتقد است مواجهه با این وضعیت صرفاً با برخوردهای پسینی و امنیتی امکان‌پذیر نیست و باید درباره عواملی که جوانان را به سمت مواضع رادیکال سوق می‌دهد نیز پرسش کرد. او تأکید کرد که بررسی نارضایتی‌های داخلی و توجه به مطالبات نسل جوان، بخشی از پاسخ به این مسئله است. مخالفت سیاسی و مسئولیت در قبال کشور در بخش دیگری از گفت‌وگو، عارف میان مخالفت با جمهوری اسلامی و حمایت از اقدام نظامی علیه ایران تمایز قائل شد. او با اشاره به تجربه شخصی خود در فعالیت سیاسی، بازداشت و محرومیت تحصیلی، گفت هزینه‌ای که برخی افراد در مسیر فعالیت سیاسی پرداخته‌اند، می‌تواند نشانه‌ای از تعلق خاطر آنان به کشور باشد. او همچنین درباره برخی چهره‌های مخالف جمهوری اسلامی در خارج از کشور انتقادهایی مطرح کرد و معتقد بود باید میان مخالفت سیاسی برخاسته از دغدغه‌های اجتماعی و مواضعی که به حمایت از مداخله خارجی می‌انجامد، تفاوت قائل شد. ارزیابی عارف از جایگاه آمریکا در تحولات منطقه عارف در ادامه، تحولات جنگ اخیر را در چارچوب تغییر موازنه قدرت جهانی تحلیل کرد. او با مقایسه وضعیت آمریکا با بریتانیا و فرانسه پس از بحران سوئز در سال ۱۹۵۶، مدعی شد که جنگ اخیر می‌تواند نشانه‌ای از تغییر جایگاه آمریکا در نظم بین‌الملل باشد. این ارزیابی، تحلیل شخصی او از تحولات منطقه و مناسبات قدرت جهانی بود. «خانه‌ای جز ایران نداریم» عارف در پایان گفت‌وگو تأکید کرد که اختلاف درباره نوع حکومت و ساختار سیاسی نباید اصل بقای ایران را به حاشیه ببرد. به گفته او، حفظ کشور باید مقدم بر اختلاف‌نظرها درباره نظام سیاسی باشد و عبور از شرایط دشوار کنونی نیز باید با بازگشت به مسیر توسعه و بهبود وضعیت اقتصادی همراه شود. در بخش پایانی برنامه، تصاویری از ایرانیانی پخش شد که با وجود شرایط جنگی، بر بازگشت به ایران و دفاع از سرزمین خود تأکید می‌کردند.
