گفتوگو با فوتبالیست پیشکسوت فوتبال درباره هویت تهران «دروازه تهران» در قسمت تازه خود سراغ خاطرات تهران قدیم رفته است؛ شهری که محلهها در آن فقط چند خیابان و خانه نبودند و همسایهها بخشی از زندگی یکدیگر محسوب میشدند. وحید قلیچ، دروازهبان پیشکسوت پرسپولیس، مهمان این قسمت است و از کودکی در خیابان ری و کوچه دردار تا سالهای حضورش در فوتبال و پرسپولیس روایت میکند. کوچه دردار؛ جایی که همسایهها خانواده بودند قلیچ از کودکی خود در خیابان ری، کوچه دردار و حوالی سرچشمه میگوید؛ محلهای که به گفته او روابط همسایگی در آن بسیار نزدیک بود. اگر یک خانه تلویزیون یا تلفن داشت، اهالی محل از آن استفاده میکردند و کسی این رفتوآمدها را عجیب نمیدانست. غذا پختن برای همسایهها، نشستن عصرها در کوچه و باخبر بودن از حال یکدیگر، بخشی از زندگی روزمره آن سالها بود. از ماشین دودی تا خاطرات تهران قدیم در این گفتوگو خاطراتی از تهران قدیم، میدان خراسان، بهارستان، سرچشمه و مسیر ماشین دودی تا شاه عبدالعظیم مرور میشود. قلیچ از سفرهای خانوادگی به تهران و خاطرات پنجشنبههایی میگوید که با مادرش به شاه عبدالعظیم میرفتند و بخشی از اوقات فراغتشان را در آنجا میگذراندند. زمین خاکی، شروع یک دروازهبان مسیر فوتبالی قلیچ از یک زمین خاکی در محله آغاز شد؛ زمینی که به گفته او پیش از تبدیل شدن به زمین فوتبال، محل نگهداری گوسفند بود. او در همان زمین دیده شد و در ۱۵سالگی به تیم ملی نوجوانان راه یافت. حشمت مهاجرانی و عباس رضوی از مربیانی بودند که در آن دوره بازیکنان نوجوان را زیر نظر داشتند. ۱۲ سال دروازهبان پرسپولیس قلیچ از سالهای حضورش در پرسپولیس و ۱۲ سال ایستادن در دروازه این تیم میگوید. او از ۱۹۰ بازی برای پرسپولیس و حضور در ۱۰ دربی نیز یاد میکند و تأکید دارد که فوتبال بخش مهمی از زندگیاش بوده است. سنتهایی که هنوز ادامه دارند بخش دیگری از گفتوگو به خانواده و حفظ سنتهای قدیمی اختصاص دارد. قلیچ از دورهمیهای خانوادگی، جایگاه خواهر بزرگتر در خانواده و ناهارهای جمعه در خانه خواهرش میگوید؛ سنتهایی که به گفته او همچنان در خانوادهشان ادامه دارد.
