
بهنام بهزادی:هوش مصنوعی هنوز جای خالق انسانی را نمیگیرد در گفتوگوی برنامه «لایو» تلویزیون همشهری با بهنام بهزادی، نویسنده و کارگردان سینما، درباره اکران تازهترین فیلم او، «من میترسم»، چالشهای سینمای مستقل و استفاده از هوش مصنوعی در ساخت موسیقی فیلم صحبت شد. بهزادی در این گفتوگو ضمن تشریح تجربه اکران فیلمش، هوش مصنوعی را ابزاری برای گسترش امکان فیلمسازی دانست و تأکید کرد که این فناوری هنوز جایگزین خلاقیت و تجربه انسانی نیست. اکران فیلم مستقل در سایه رانت و نابرابری تبلیغاتی بهزادی با اشاره به فروش حدود ۶ هزار بلیت فیلم «من میترسم» در سه هفته نخست اکران، گفت از نتیجه اکران راضی است؛ بهویژه اینکه پس از چند سال توانسته نسخه مورد نظر خودش را به نمایش بگذارد. او معتقد است اکران سینمای ایران تحت تأثیر روابط، امکانات نابرابر تبلیغاتی و هزینههای سنگین اطلاعرسانی قرار دارد؛ شرایطی که رقابت فیلمهای مستقل با آثار پرهزینه را دشوار میکند. سینمای امروز و مخاطبانی که به دنبال روایتهای افراطیاند این کارگردان با اشاره به تغییر ذائقه مخاطبان گفت تعدد پلتفرمها و محتوای در دسترس، شرایطی ایجاد کرده که بخشی از تماشاگران به روایتهای رادیکالتر گرایش پیدا کردهاند. به اعتقاد او، سینمای هنری در نقطه مقابل این رویکرد قرار دارد؛ سینمایی که بهجای ارائه پاسخهای قطعی، پرسش ایجاد میکند و مخاطب را به تأمل وامیدارد. «من میترسم»؛ روایتی از اضطرابهای اجتماعی بهزادی درباره ماندگاری مضمون فیلمش گفت ترسها و اضطرابهایی که هنگام نگارش فیلمنامه وجود داشته، نهتنها از بین نرفته، بلکه تشدید شده است. او تجربه اصابت بمب در فاصله حدود ۱۰ تا ۱۵ متری خانهاش را نیز از اتفاقات تکاندهنده زندگی خود توصیف کرد و گفت مواجهه با چنین تجربهای، ترس از جنگ را از یک نگرانی دور به واقعیتی ملموس تبدیل میکند. هوش مصنوعی؛ ابزاری برای دموکراتیزه کردن فیلمسازی این کارگردان هوش مصنوعی را یک جعبهابزار دانست که نحوه استفاده از آن اهمیت دارد. او معتقد است این فناوری میتواند به هنرمندانی که به دلایل مختلف امکان فعالیت حرفهای نداشتهاند، فرصت تازهای برای بازگشت به عرصه هنر بدهد. بهزادی همچنین تجربه ساخت موسیقی «من میترسم» با کمک هوش مصنوعی و همکاری آهنگساز، محمد دارابیفر، را تجربهای جذاب و رضایتبخش توصیف کرد. چرا هوش مصنوعی جای خلاقیت انسانی را نمیگیرد؟ بهزادی با تفکیک «تولید» از «خلق» گفت هوش مصنوعی به تجربه زیسته، شهود و احساسات انسانی دسترسی ندارد. از نگاه او، ادراک، عشق، اندوه و تجربه شخصی از مؤلفههایی هستند که همچنان در آفرینش هنری نقش اساسی دارند. او همچنین بر ضرورت توجه به حقوق مؤلفان و اجرای قانون کپیرایت پیش از تدوین مقررات محدودکننده برای هوش مصنوعی تأکید کرد.