
در برنامه «پاسخگو» موضوع وضعیت بوستان جنگلی چیتگر و برنامههای احیای فضای سبز تهران بررسی شد. مهمان برنامه با اشاره به گسترش آفت و خشکیدگی درختان، از ضرورت تأمین آب پایدار، خروج درختان آلوده و اجرای برنامهای چندمرحلهای برای احیای بوستان گفت.{ آبیاری سنتی و کمبود آب؛ چالشهای فضای سبز تهران مهمان برنامه توضیح داد که بخشی از مشکلات امروز بوستانهای جنگلی، به شیوههای آبیاری گذشته و کمبود آب بازمیگردد. به گفته او، در آبیاری سنتی بخش زیادی از آب پیش از رسیدن به ریشه هدر میرود و با محدود شدن منابع، استفاده از روشهای نوین و مکانیزه ضرورت پیدا کرده است. او همچنین گفت نیاز آبی فضای سبز تهران حدود ۲۲۸ میلیون مترمکعب برآورد میشود و تأمین این میزان آب از منابع زیرزمینی، در بلندمدت پایدار نیست. افزایش استفاده از پساب برای تأمین آب پایدار در این گفتوگو، از افزایش استفاده شهرداری تهران از پساب برای آبیاری فضای سبز سخن گفته شد. بنا بر توضیحات مهمان برنامه، میزان استفاده از پساب از حدود یک میلیون مترمکعب در ابتدای سال ۱۴۰۱ به حدود ۴۰ میلیون مترمکعب رسیده و هدفگذاری امسال، افزایش آن به ۵۶ میلیون مترمکعب است. او همچنین از توسعه تصفیهخانههای محلی و خطوط انتقال پساب خبر داد و گفت برنامههایی برای تأمین آب پارکهای جنگلی، از جمله چیتگر، در دست اجراست. ضرورت خروج درختان آلوده و جایگزینی آنها به گفته مهمان برنامه، درختانی که به آفت یا بیماری دچار شدهاند و امکان احیای آنها وجود ندارد، باید پس از طی مراحل قانونی قطع و از عرصه خارج شوند تا آلودگی به درختان دیگر گسترش پیدا نکند. او طولانی بودن فرایند شناسایی و خروج درختان خشک و آلوده را یکی از موانع رسیدگی بهموقع دانست. در این گفتوگو همچنین تأکید شد که عرصه بوستان چیتگر متعلق به منابع طبیعی است و ادعای قطع درختان با هدف ساختوساز، از سوی مهمان برنامه رد شد. برنامه پنجساله احیای چیتگر مهمان برنامه از برنامهای پنجساله برای جایگزینی بخشهای خشکشده و برنامهای دهساله برای رسیدن به وضعیت مطلوبتر بوستان خبر داد. به گفته او، کاشت نهالها باید با تأمین آب پایدار، بازپروری خاک و انتخاب گونههای متناسب با شرایط اقلیمی همراه باشد. او گفت برنامه کاشت ۳۰ هزار درخت در چیتگر آغاز شده و در صورت فراهم شدن زیرساختهای آبی، مرحله دیگری از کاشت نیز اجرا خواهد شد. همچنین قرار است برای پارکهای جنگلی، کتابچه مدیریت و بهرهبرداری تهیه شود تا عملیات نگهداری، آبیاری و انتخاب گونهها بر اساس برنامهای مشخص انجام شود.