
در قسمت دیگری از برنامه «سرنخ» تلویزیون همشهری، وحید ناصری، بازپرس سابق دادسرای جنایی تهران، از پروندههای جنجالی و مهمی گفت که در دوران فعالیت خود با آنها مواجه شده است؛ پروندههایی که در برخی از آنها تشخیص قتل یا خودکشی در نگاه اول ساده نبود و جزئیات صحنه جرم مسیر تحقیقات را تغییر داد. خودکشی یا قتل؟ جزئیاتی که یک پرونده را تغییر داد. ناصری در یکی از مهمترین روایتهای خود از پرونده مرگ یک زن جوان گفت که در ابتدا خودکشی اعلام شده بود، اما بررسی دقیق صحنه، مسیر اصابت گلوله، وضعیت سلاح و شواهد بهدستآمده، فرضیه قتل را تقویت کرد. به گفته او، بررسی فنی سلاح و آزمایشهای انجامشده در نهایت نشان داد فرد دیگری از سلاح استفاده کرده است و همسر مقتول بهعنوان مظنون اصلی شناسایی شد. او در ادامه از پروندهای دیگر گفت که برعکس، در ابتدا خانواده فرد فوتشده بر قتل تأکید داشتند، اما بررسی صحنه، دفترچه خاطرات، نحوه اصابت گلوله و باقی ماندن سلاح در محل، فرضیه خودکشی را تأیید کرد. از «قمار مرگ» تا قتل «گدای میلیاردر» یکی دیگر از پروندههای روایتشده، ماجرایی بود که پس از یک درگیری و شرطبندی میان دو دختر جوان رخ داد و به قتل یکی از آنها انجامید. ناصری همچنین درباره پرونده معروف «گدای میلیاردر» توضیح داد؛ پیرمردی که با وجود ظاهر ساده و تکدیگری، مبالغ زیادی پول در خانه خود نگهداری میکرد و در نهایت توسط افرادی از اهالی محل به قتل رسید. در بخش دیگری از برنامه، او از پرونده قتل یک فالگیر و درمانگر گفت که همسرش پس از مشاهده پیامهای او با زنان دیگر، با اجیر کردن دو نفر، نقشه قتل او را اجرا کرده بود. پروندههایی که بازپرس را تحت تأثیر قرار دادند ناصری از پروندههای تلخی نیز گفت که در آنها کودکان قربانی شده بودند؛ از مرگ یک کودک بر اثر سهلانگاری پدر تا کشف جسد یک پسربچه درون سازهای بتنی در اطراف اتوبان آزادگان که هویت او نیز مشخص نشد. او همچنین درباره پروندهای توضیح داد که در آن یک جوان در جریان نزاع با فردی دیگر به قتل رسید و رد خون قاتل، مسیر شناسایی او را مشخص کرد؛ پروندهای که به گفته ناصری در کمتر از یک ساعت به نتیجه رسید. هشدار یک بازپرس سابق درباره خشم ناصری در پایان با اشاره به تجربه خود در پروندههای جنایی گفت بخش قابل توجهی از قتلها، برخلاف تصور رایج، از پیش برنامهریزی نشدهاند و ممکن است در پی یک درگیری یا عصبانیت لحظهای رخ دهند. او تأکید کرد که واکنشهای ناشی از خشم، حتی در موقعیتهایی که در ابتدا کماهمیت به نظر میرسند، میتوانند پیامدهایی جبرانناپذیر برای زندگی افراد داشته باشند.