در قسمت جدید برنامه «سرنخ» تلویزیون همشهری، سعید سپهری‌کیا، امدادگر باسابقه جمعیت هلال احمر، از ۳۷ سال تجربه امدادرسانی در حوادث و بحران‌ها می‌گوید؛ از حضور در روزهای جنگ در آبادان تا امدادرسانی در زلزله رودبار و منجیل و نجات پسری ۱۴ ساله که پنج روز زیر آوار زنده مانده بود. از کودکی در آبادان تا ۳۷ سال امدادرسانی سعید سپهری‌کیا می‌گوید علاقه‌اش به فعالیت‌های امدادی از دوران کودکی و با دیدن فعالیت‌های داوطلبانه پدرش در هلال احمر شکل گرفت. او در ۹ سالگی و هم‌زمان با آغاز جنگ، در آبادان با نیروهای هلال احمر همراه شد و در توزیع بروشورهای آموزشی و کمک به خانواده‌ها مشارکت داشت. به گفته او، پس از حمله به پالایشگاه آبادان، کودکان محله نیز برای کمک به خانواده‌های نگران و انتقال پارچه‌های خیس به ورودی پالایشگاه تلاش می‌کردند. این تجربه‌ها مسیر زندگی او را تغییر داد؛ تا جایی که با وجود امکان اشتغال در صنعت نفت، فعالیت در جمعیت هلال احمر را انتخاب کرد. او اکنون ۳۷ سال سابقه امدادگری و ۳۲ سال سابقه کار رسمی در این جمعیت دارد. زلزله رودبار؛ حادثه‌ای که نخستین تجربه عملیاتی شد سپهری‌کیا زلزله رودبار و منجیل در ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ را نخستین تجربه عملیاتی جدی خود می‌داند. او در آن زمان دانش‌آموز دبیرستان بود، اما با وجود امتحانات نهایی، برای کمک به آسیب‌دیدگان راهی مناطق زلزله‌زده شد و حدود یک ماه در منطقه ماند. او از گستردگی تخریب، امدادرسانی، توزیع اقلام ضروری و اسکان اضطراری خانواده‌ها می‌گوید؛ تجربه‌ای که به گفته خودش، نگاهش را به امدادگری شکل داد و او را برای ادامه این مسیر مصمم‌تر کرد. نجات پسری ۱۴ ساله پس از پنج روز زیر آوار یکی از ماندگارترین خاطرات این امدادگر به روز پنجم زلزله رودبار بازمی‌گردد؛ زمانی که مردی سالخورده از شنیدن صدای فرزندش در زیر آوار خبر داد. برخی امدادگران با توجه به گذشت پنج روز، احتمال زنده‌ماندن فرد را کم می‌دانستند، اما سپهری‌کیا برای بررسی محل داوطلب شد. او می‌گوید پس از رسیدن به محل و جست‌وجو در میان بقایای سازه، صدای کمک‌خواهی را شنید و متوجه شد پسری حدوداً ۱۴ ساله در فضای خالی میان تیرک‌ها زنده مانده است. این نوجوان در فضایی محصور و بدون آنکه آوار مستقیماً روی بدنش فرو ریخته باشد، جان سالم به در برده بود. امدادگر پس از برقراری ارتباط با او، خبر زنده‌بودنش را به پدرش رساند؛ لحظه‌ای که در خاطرات حرفه‌ای او جایگاه ویژه‌ای دارد. امدادگری؛ ترکیبی از دانش، نظم و انسانیت سپهری‌کیا تأکید می‌کند که امدادگری تنها به اقدامات پزشکی محدود نیست و تماس با اورژانس، کمک به بازماندگان و فراهم‌کردن مسیر امن برای نیروهای امدادی نیز بخشی از زنجیره نجات است. او از شهروندان می‌خواهد هنگام شنیدن صدای آژیر آمبولانس، مسیر را باز کنند تا امدادرسانی با سرعت بیشتری انجام شود. این امدادگر در پایان برنامه، دو توصیه درباره خون‌دماغ ارائه می‌کند: سر را به عقب نبرید؛ فرد باید کمی به جلو خم شود و قسمت نرم بینی را برای مهار خون‌ریزی فشار دهد.
