
حمید دوستی؛ از توسل به حضرت زهرا(س) برای خانهدار شدن تا نجات جان یک کودک حمید دوستی، کارمند شهرداری و از خادمان مجالس اهلبیت(ع)، از پیوند عمیق خود با حضرت فاطمه زهرا(س) و تجربههایی میگوید که آنها را نشانهای از دستگیری و عنایت این بانوی بزرگوار در زندگیاش میداند؛ از خانهدار شدن پس از سالها مستأجری تا نجات جان کودکی در یکی از مراکز درمانی شهرداری. حضرت زهرا(س)، نزدیکتر از هر رفیق دوستی میگوید از سالها پیش، حضرت زهرا(س) را نزدیکترین همراه خود در زندگی احساس کرده است؛ ارتباطی که به گفته او، از دوران کودکی و حتی هنگام درس خواندن و امتحان دادن شکل گرفته و در بزنگاههای مختلف زندگی، با توسل و طلب یاری از این بانوی بزرگوار ادامه داشته است. او معتقد است هرچه در زندگی به دست آورده، از برکت فرصتی است که اهلبیت(ع) برای خدمت و نوکری به او دادهاند. ماجرای خانهدار شدن با توسل به حضرت زهرا(س) یکی از خاطراتی که دوستی از آن بهعنوان جلوهای از عنایت حضرت زهرا(س) یاد میکند، ماجرای خانهدار شدنش است. او که سالها مستأجر بوده، پس از شنیدن تجربه یکی از دوستان هیئتیاش درباره توسل برای خانهدار شدن، در آستانه محرم و مقابل در حسینیهای در نارمک، با دلی شکسته از حضرت زهرا(س) درخواست میکند که برای خادمان اهلبیت نیز خانهای فراهم شود. مدتی بعد، یکی از دوستان قدیمیاش خبر میدهد که خانهای را خریداری کرده و پیشنهاد میکند دوستی نیز آن را بخرد. با کمک او و پیگیری تسهیلات بانکی، این معامله به نتیجه میرسد. دوستی میگوید مدتی بعد، وقتی یکی از دوستانش خبر خانهدار شدن او را تبریک گفت، تازه به یاد دعایی افتاد که مقابل در حسینیه کرده بود و با گریه از حضرت زهرا(س) بابت این عنایت تشکر کرد. از محل کار تا خدمت به مردم دوستی تلاش میکند یاد اهلبیت(ع) را در زندگی روزمره و محیط کارش زنده نگه دارد. او در اتاق محل کار خود نمادهایی از هیئت و عزاداری قرار داده تا هر روز با یادآوری نام امام حسین(ع)، ارتباط قلبیاش را حفظ کند. او همچنین از تجربه دوران مدیریت یک کلینیک درمانی شهرداری منطقه پنج روایت میکند؛ روزی که مادری افغانستانی با کودکی بدحال و دچار اختلال تنفس به اتاقش مراجعه کرد. دوستی با دیدن وضعیت کودک، او را به بخش اورژانس رساند و با کمک پزشکان و کادر درمان، کودک احیا شد و ادامه درمانش انجام گرفت. او این اقدام را فراتر از یک وظیفه اداری و نتیجه تأثیرپذیری از سیره اهلبیت(ع) میداند. الگوبرداری از سیره حضرت زهرا(س) این خادم اهلبیت(ع) معتقد است برای نزدیک شدن به سیره حضرت زهرا(س) لازم نیست کسی ادعای همسطح بودن با ایشان داشته باشد؛ کافی است در رفتار اجتماعی، محیط کار و مواجهه با نیازمندان، از منش و روش زندگی آن حضرت الگو بگیرد. دوستی در پایان، با خواندن ابیاتی در وصف محبت حضرت زهرا(س)، از مادری یاد میکند که به باور او، بندگانش را حتی برای لحظهای تنها نمیگذارد.