
مجید محمدسمنانی؛ از ۹ ساعت جراحی مغز تا بازگشت به زندگی با توسل به حضرت زهرا(س) مجید محمدسمنانی، از کارکنان شهرداری تهران و مداح اهلبیت(ع)، نزدیک به ۲۷ سال است که در مسیر خدمت به خاندان عصمت و طهارت قدم برمیدارد. او در گفتوگو با تلویزیون همشهری از تجربه دشوار ابتلا به تومور مغزی، جراحی ۹ ساعته و اتفاقاتی میگوید که به روایت خودش، زندگی و نگاهش به دنیا را تغییر داده است؛ تجربهای که او آن را فرصتی دوباره برای ادامه نوکری اهلبیت(ع) میداند. جراحی ۹ ساعته؛ تجربهای در آستانه مرگ و زندگی محمدسمنانی میگوید حدود دو سال پیش، در ایام فاطمیه، به دلیل ابتلا به تومور مغزی تحت یک عمل جراحی سنگین قرار گرفت. به گفته او، تومور در عمق مغزش قرار داشت و جراح پس از عمل، از دشواری این جراحی و احتمال بالای مرگ در چنین شرایطی صحبت کرده بود. او در آن روزها به حضرت زهرا(س) متوسل شده بود و دوستان و آشنایانش نیز در مکانهای مذهبی مختلف برای سلامتی او دعا میکردند. محمدسمنانی نجات خود از این جراحی را لطف و عنایت حضرت زهرا(س) میداند. روایت تجربهای متفاوت از عالم پس از مرگ یکی از بخشهای متفاوت روایت محمدسمنانی، تجربهای است که به گفته خودش هنگام جراحی برایش اتفاق افتاده است. او میگوید در آن لحظات احساس کرده روحش از بدن جدا شده و صحنههایی از زندگی و عالمی دیگر را مشاهده کرده است. او از دیدن تصویری شبیه نمایشگر بزرگی میگوید که در آن زندگی گذشتهاش را مرور میکرده و باید درباره اعمال خود قضاوت میکرده است. همچنین چهرههایی نورانی و صحنههایی هولناک را به یاد میآورد که برایش یادآور نتیجه اعمال انسان در دنیا بودهاند. دیدار با شهدای کربلا؛ حسرت رسیدن به جایگاه عاشوراییان محمدسمنانی در ادامه این تجربه، از مشاهده باغی نورانی و چهرههایی سخن میگوید که بعدها به او گفته شده متعلق به شهدای کربلا بودهاند. او با یادآوری وفاداری یاران امام حسین(ع) در شب عاشورا، از احساس حسرت خود برای رسیدن به جایگاه آنان میگوید. به باور او، بازگشتش به زندگی فرصتی دوباره برای خدمت به اهلبیت(ع) بوده است؛ فرصتی که میخواهد از آن برای ادامه مسیر مداحی، روضهخوانی و خدمت در مجالس اهلبیت استفاده کند. اخلاص و صداقت؛ شرط ماندن در مسیر اهلبیت(ع) محمدسمنانی محبت اهلبیت(ع) را تنها در مداحی و روضهخوانی خلاصه نمیکند. او معتقد است خدمت در این مسیر شکلهای مختلفی دارد؛ از چایریختن و آشپزی گرفته تا کفشجفتکردن و فعالیتهای پشتصحنه مجالس که شاید هیچوقت دیده نشوند. او با تأکید بر اخلاص و صداقت، میگوید رفتار دوستداران اهلبیت(ع) باید بهگونهای باشد که دیگران با دیدن آنها به یاد امام حسین(ع) بیفتند. آرزوی پایانی او نیز ثابتقدم ماندن در مسیر خدمت به خاندان پیامبر(ص) و جلب رضایت خداوند و حضرت زهرا(س) است.