
داوود حیدری در «دروازه تهران»؛ روایت کودکی در بازار قدیم و خاطراتی از تهرانِ ازدسترفته تهران را میتوان از میان خاطرات آدمهایی شناخت که در کوچهها و محلههای قدیمی آن بزرگ شدهاند. در این قسمت از برنامه «دروازه تهران» تلویزیون همشهری، مسعود فروتن میزبان داوود حیدری، هنرمند باسابقه رادیو و تلویزیون، شد؛ هنرمندی که بیش از ۴۰ سال در عرصههای گویندگی، بازیگری، خوشنویسی، نقاشی و موسیقی فعالیت کرده است. حیدری در این گفتوگو از کودکی در بازار تهران، خاطرات محله چهارراه عباسی و مسیری گفت که او را به دنیای هنر رساند. کودکی در کوچههای بازار تهران داوود حیدری متولد بازار تهران است؛ محلهای نزدیک گذر لوطی صالح و بازار نو که خانهای کوچک و ۴۰ متری با دو اتاق، نخستین خاطرات زندگی او را در خود جای داده بود. او از پارچهفروشیهای بازار نو و تصاویری که روی بستههای پارچههای خارجی چاپ میشد، بهعنوان یکی از نخستین جرقههای علاقهاش به نقاشی یاد کرد؛ تصاویری که جمعآوری میکرد و در خانه از روی آنها نقاشی میکشید. صدای ظرفها و دیگهای مسی در بازار مسگرها نیز از نخستین تجربههای شنیداری او بود؛ صداهایی که به گفته خودش، علاقهاش به ریتم و موسیقی را در سالهای کودکی شکل دادند. از چهارراه عباسی تا آشنایی با لهجههای ایرانی حیدری در ادامه از مهاجرت خانواده به چهارراه عباسی و خاطرات زندگی در کوچه کاشیها گفت. همسایگی با خانوادههایی از شهرهای مختلف ایران، فرصت آشنایی او با لهجهها و گویشهای گوناگون را فراهم کرد. او از همان کودکی به شیوه صحبت کردن همسایههای جنوبی، گیلانی، همدانی و ترکزبان توجه میکرد و تلاش داشت واژهها و لحن گفتارشان را به خاطر بسپارد؛ علاقهای که بعدها در فعالیتهای هنری و برنامهسازی او نیز ادامه پیدا کرد. معلمی که استعداد هنری او را دید یکی از خاطرات مهم دوران تحصیل حیدری، حضور اکبر رادی، نمایشنامهنویس نامدار، بهعنوان معلم کلاس ششم او بود. رادی در کلاس انشا به نوشتههای حیدری توجه میکرد و بارها از او میخواست متنهایش را برای دیگران بخواند. حیدری این تشویقها را از عوامل علاقهمندیاش به ادبیات، شعر و فرهنگ میداند. از نقاشی تابلوهای سینما تا سالها فعالیت در رادیو حیدری پس از تحصیل در رشته نقاشی، در زمینه طراحی و اجرای پلاکاردهای سینمایی و تابلوهای تبلیغاتی فعالیت کرد؛ کاری که تا حدود سال ۱۳۷۵ ادامه داشت. او همچنین خوشنویسی را با شاگردی نزد استادانی چون کاوه و هاشم زمانیان دنبال کرد و در موسیقی نیز از محضر هنرمندانی مانند نادر گلچین، عماد رام و مازیار بهره برد. او در بخش دیگری از گفتوگو از بیش از چهار دهه فعالیت در رادیو و تجربه اجرا و نویسندگی در برنامه «راه شب» گفت؛ مسیری که در کنار بازیگری و دیگر هنرهایش ادامه یافته است. حسرت تهران قدیم و خاطراتی که باید نوشته شوند بخش مهمی از گفتوگو به تفاوت زندگی کودکان در گذشته و امروز اختصاص داشت. حیدری از بازیهای کوچهای، برفهای سنگین تهران، کرسیهای زمستانی، دورهمی همسایهها و تماشای دستهجمعی تلویزیون در خانه یکی از همسایهها یاد کرد. او معتقد است کودکان امروز، بهدلیل فاصله گرفتن از بازیهای جمعی و زندگی در فضای مجازی، فرصت کمتری برای ساختن خاطرات مشترک دارند.