
شهادت خانوادگی در پل B1 کرج در برنامه «جان ایران» با اجرای الناز عباسیان، سهیل مرادی، تنها بازمانده خانواده شهید مرادی، از حادثهای روایت کرد که در جریان حمله به پل B1 کرج، به شهادت پدر، مادر و برادر ۱۸ سالهاش انجامید. صابر مرادی، معصومه جعفرزاده و سینا مرادی در این حمله جان خود را از دست دادند و سهیل مرادی در این گفتوگو، خاطرات آخرین روزهای حضور در کنار خانواده و جزئیات روز حادثه را بازگو کرد. آخرین تماسها با خانواده سهیل مرادی هنگام وقوع حادثه در دوران سربازی و در کرمانشاه به سر میبرد. او میگوید آخرین بار پیش از عید خانوادهاش را دیده و پنجم فروردین به محل خدمت بازگشته بود. ارتباط روزانه با پدر و مادر و نگرانی متقابل آنها، بخش مهمی از زندگی روزمرهشان بود. به گفته او، عصر هجدهم فروردین خالهاش با تماس تلفنی خبر داد که پدرش تصادف کرده است. سهیل پس از طی مراحل اداری و گرفتن مرخصی، راهی کرج شد؛ بیآنکه بداند چه اتفاقی برای خانوادهاش افتاده است. حمله به پل و شهادت مادر و برادر بر اساس روایت سهیل مرادی، پدر، مادر و برادرش با خودرویی که سینا رانندگی آن را برعهده داشت، در مسیر رفتوآمد به محدوده چهارباغ کرج بودند. خودرو هنگام عبور از زیرگذر مجاور خط راهآهن، همزمان با حمله به پل هدف موج انفجار قرار گرفت. شدت انفجار خودرو را به چند متر آنطرفتر پرتاب کرد و پس از آن آتش گرفت. مادر و برادر سهیل در همان حادثه به شهادت رسیدند. پدر خانواده نیز با جراحات شدید، سوختگی و شکستگی به بیمارستان منتقل شد. ۱۸ روز امید به بهبودی پدر صابر مرادی ابتدا در بیمارستان مدنی کرج بستری شد و پس از بههوشآمدن، برای ادامه درمان به بیمارستان خاتمالانبیا در تهران انتقال یافت. سهیل میگوید پدرش از شدت جراحات و شرایط جسمی، وضعیت دشواری داشت و او تلاش میکرد از جزئیات حادثه و شهادت همسر و فرزندش مطلع نشود. پدر خانواده پس از ۱۸ روز بستریبودن، سراغ همسر و فرزندش را گرفت. سهیل روایت میکند که پدرش با وجود وضعیت جسمی نامساعد، همچنان نگران خانواده بود. او سرانجام پس از چندین بار احیا، به شهادت رسید. خاطرات مادر و برادر ۱۸ ساله سهیل از مادرش بهعنوان زنی مقید به عبادت، روزهداری و مراقبت از خانواده یاد کرد؛ مادری که حتی در روزهای روزهداری برای فرزندان و مهمانان غذا آماده میکرد و همواره منتظر بازگشت فرزندش از محل خدمت بود. او همچنین از سینا، برادر ۱۸ سالهاش، گفت؛ نوجوانی که به گفته او، نگاه متفاوتی به زندگی داشت، به خودشناسی و آینده فکر میکرد و آرزوهای بزرگی در سر داشت. سهیل از رابطه صمیمانهشان و حسرتهایی گفت که پس از فقدان خانواده برایش باقی مانده است. روایت یک خانواده از میان قربانیان حمله به زیرساختها سهیل مرادی با اشاره به غیرنظامیبودن اعضای خانوادهاش، تأکید کرد که آنها در حال رفتوآمد روزمره بودند و هیچ ارتباطی با فعالیتهای نظامی نداشتند. او در پایان گفت این حادثه نگاهش به زندگی را تغییر داده و از مردم خواست قدر پدر و مادر خود را بدانند؛ چراکه فقدان آنها حسرتی ماندگار بر جای میگذارد.