ریحانه کریمی، ملی‌پوش والیبال بانوان ایران و مدافع میانی تیم ملی، با حضور در لیگ قهرمانان والیبال اروپا در مونته‌نگرو، به نخستین نماینده والیبال بانوان ایران در این رقابت‌ها تبدیل شده است. او که از اقلید فارس و تبار قشقایی به سطح اول والیبال اروپا رسیده، در گفت‌وگو با برنامه «ایران‌یل» از مسیر ورزشی، دشواری‌های مهاجرت، تجربه بازی در اروپا و آرزوهایش برای آینده والیبال زنان ایران گفت. از اقلید تا لیگ قهرمانان اروپا کریمی می‌گوید از سال گذشته به دنبال تجربه بازی در لیگ‌های خارجی بوده و پیش از مسابقات قهرمانی آسیا نیز چند پیشنهاد دریافت کرده است. در نهایت، حضور تیم مونته‌نگرو در لیگ قهرمانان اروپا یکی از دلایل اصلی انتخاب او بوده؛ فرصتی برای رقابت با بازیکنان و تیم‌های مطرح جهان و کسب تجربه‌ای تازه. او تفاوت مهم لیگ‌های اروپایی با لیگ ایران را حضور بازیکنان خارجی می‌داند؛ عاملی که به گفته او سطح فنی رقابت‌ها را بالا می‌برد و به آماده‌تر شدن بازیکنان و تیم‌های ملی کمک می‌کند. نسل تازه والیبال بانوان ایران به دنبال اتفاقی بزرگ ملی‌پوش والیبال ایران درباره مقام چهارمی تاریخی تیم ملی در مسابقات قهرمانی آسیا می‌گوید این نتیجه حاصل ماه‌ها تمرین و همدلی بازیکنان بوده است. به اعتقاد او، رقابت با قدرت‌های والیبال آسیا مانند چین، ژاپن و تایلند دشوار است، اما نسل فعلی تیم ملی به کسب نتایج معمولی قانع نیست و برای ارتقای جایگاه ایران تلاش می‌کند. کریمی همچنین از فشردگی اردوهای تیم ملی گفت؛ تمرین‌هایی که گاهی چندین ماه ادامه پیدا می‌کند تا کمبود مسابقات تدارکاتی و فرصت‌های رقابتی جبران شود. رؤیای باز کردن مسیر برای دختران ایرانی کریمی که نخستین تجربه حضور یک والیبالیست زن ایرانی در لیگ قهرمانان اروپا را پشت سر می‌گذارد، تأکید می‌کند برایش مهم است نماینده شایسته‌ای برای دختران ایران باشد. او امیدوار است عملکردش باعث شود باشگاه‌های خارجی شناخت بیشتری از توانایی بازیکنان ایرانی پیدا کنند و مسیر حضور دیگر ملی‌پوشان در لیگ‌های معتبر هموارتر شود. او درباره نگاه مردم مونته‌نگرو به ایران نیز توضیح داد که گاهی تصویر رسانه‌ای از کشورمان با واقعیت فاصله دارد و تلاش می‌کند با معرفی فرهنگ و تمدن ایران، شناخت دقیق‌تری از مردم کشورش به هم‌تیمی‌ها و اطرافیانش ارائه کند. از علاقه به سه‌تار تا آرزوی ماندگاری در والیبال این والیبالیست ۲۳ ساله شروع مسیر حرفه‌ای خود را مدیون حمایت پدر و مربی‌اش، مرضیه کریمی، می‌داند. او در ابتدا علاقه‌ای به والیبال نداشت، اما پس از شرکت در مسابقات مدرسه به این رشته علاقه‌مند شد و با پشتکار توانست به اردوهای تیم ملی راه پیدا کند. کریمی در کنار والیبال به اسب‌سواری، نواختن سه‌تار و آشپزی علاقه دارد؛ هرچند فشردگی تمرین‌ها و مسابقات فرصت چندانی برای دنبال کردن این علایق باقی نمی‌گذارد. او می‌گوید دوست دارد علاوه بر کسب عنوان‌های ورزشی، از نظر اخلاقی نیز الگویی برای نسل‌های بعد باشد و زمانی از والیبال خداحافظی کند که در اوج در ذهن مخاطبان باقی بماند.
